Дурангийн цаана · Монгол
Би яагаад УАЗ унадаг вэ
Монголын хөдөөгийн замд тав тух, хурд Таны бодсоноос бага ач холбогдолтой. Хаана ч өөрөө засаж чадах, ойрын суманд сэлбэг нь олддог машин л чухал.
· 2 мин унших
Олон жил хөдөө гарахдаа гарт байгаа ямар ч машинаар явдаг байлаа. Өөр өөр машин, гэхдээ түүх нь үргэлж адилхан: газрын зурагт амласнаас илүү бартаатай зам, тусламжаас хол газар эвдэрсэн ямар нэг юм, аяллаас илүү үнэтэй засварын төлбөр. Гэртээ зурагтай ирдэг ч, туулсан замтай огт хамаагүй ядаргаатай ирдэг байв.
Зам юу сургадаг вэ
Хатуу хучилттай замаас гармагц Монгол Таны үнэлэмжийг өөрчилдөг. Зөөлөн явах, өндөр хурд маш хурдан ач холбогдолгүй болно. Амархан эвдэрдэггүй, эвдэрвэл засахад бага зардалтай машин л чухал. Шавар шалбааг, голын гарам, элсийг давдаг. Арван хуруу шигээ мэддэг тул хээрт өөрөө засаж чаддаг. Мөн дайран өнгөрөх бараг аль ч сумын төвөөс сэлбэг нь олддог.
Энэ бүгдийг нийлүүлэхэд миний хувьд ганц л хариулт байсан: УАЗ.
Гаражид өнгөрүүлсэн жил хагас
Миний УАЗ анх удаа гарахаасаа өмнө гаражид жил хагас болсон. Одоо ч ажил дуусаагүй, хэзээ ч дуусахгүй байх гэж бодож байна. Сайжруулалт бүр урт замд толгойд минь төрсөн санаагаар эхэлдэг. Хамгийн сайхан мэдрэмж бол тэр санаа бодит болохыг харж, санаа маань ажилласан учраас урт замыг ямар ч саадгүй туулах явдал.
Бичиг баримтаараа одоо ч Hunter хэлбэрийн УАЗ-469. Харин дотроо бараг бүх зүйл өөрчлөгдсөн. Одоо японы 3.0 литрийн VVT-i хөдөлгүүр, Kia Bongo Frontier ачааны машины хурдны хайрцагтай. Урд, хойд гүүр нь Nissan Patrol-ийнх, хоёулаа дифференциал түгжээтэй. Дээвэр дээрээс майхан дэлгэгддэг тул машин хүрч чадах хаана ч кэмп барьж болно. Өөрчлөлт бүр нэг зорилготой: зам хаашаа ч хөтөлсөн саадгүй урагшлах.
Үүний маш бага хэсгийг л ганцаараа хийсэн. Монголын Офф-роуд холбоо, Монголын УАЗ клуб, Unlimity Offroad клубын найзуудын мэдлэг, туршлага, тусламжтайгаар бүтээсэн. Тэр хамтын мэдлэг л энэ машины жинхэнэ хөдөлгүүр.
Бидний аялалд яагаад чухал вэ
UAZ Hunter одоо манай аяллын бэлгэ тэмдэг болсон. Тэр экспедиц бүрт пикаптай хамт явж, манай хээрийн кэмп, гал тогоог тээж, зочид бүх дугуйгаар хөтлөгчтэй микроавтобусаар зорчдог. Би эдгээр машиныг сүүлчийн боолт хүртэл нь мэддэг учраас тал дунд эвдрэх нь өдрийн төгсгөл биш, богино зогсолт л болдог. Кэмп маань бидэнтэй хамт явдаг тул газар нутаг, гэрэл хамгийн сайхан газарт зогсож чадна.
Энэ бол олон жилийн өмнө миний эрэлхийлсэн тэр л эрх чөлөө. Одоо би үүнийгээ хуваалцах боломжтой боллоо. Биднийг хаашаа хөтөлдгийг үзээрэй.
